Zamanımızı yeterince yönetebiliyor muyuz?

Genellikle düşük değerli faaliyetlerle uğraşarak zamanımızı israf ediyoruz, böylece zamanımızın sadece % 20’ sini iyi kullanabiliyoruz. Aslında zaman yetersizliği diye bir durum yoktur. Zamanı yönetememe diye bir durum vardır. Zaman yönetimi, sorumluluklarımızı, amaçlarımızı, zevklerimizi ve sosyal yaşamımızı içeren etkinliklerimizi bir arada yürütebilmemiz anlamına gelir. Yaşamımızda yapmak istediğimiz tüm işlere zaman ayırabilmek, stresten mümkün olduğunca uzak yaşayabilmek için gerekli bir adımdır. Zaman, değersiz, satın alınabilen, ödünç alınan, biriktirilebilen, defalarca yaşanabilen, herkesçe aynı algılanan bir kavram DEĞİLDİR.

Yaşamımızda kişisel ve çevresel zaman tuzakları, zamanımızı iyi yönetememede büyük etkendir. Peki bunlar nelerdir? Kararsızlık, dedikodu, mükemmeliyetçilik, unutkanlık, moral bozukluğu, hayır diyememek, dağınıklık, düzensizlik, işleri sürüncemede bırakmak, telefon konuşmaları, sosyal medya, arkadaş/dost istekleri, sonuçsuz kalan görüşmeler ve yanıt gelmesini beklemek. Eminim ki; hepimiz  günlük yaşamımızda bu tarz zaman tuzaklarını yaşıyoruzdur.  Önemli olan bu zaman tuzaklarını alt seviyeye indirip, zamanımızı iyi yönetebilmek.

Bugün cesaret edemediğin için yapamadığın şeyleri, yarın zamanın olmadığı için yapamayabilirsin. Paulo COELHO

Zamanımızı yönetirsek neler olur? Fırsatları daha iyi değerlendiririz, daha verimli oluruz, bugünün işini yarına bırakma dürtüsünü engelleriz, görüşmelerimizi daha iyi yönetiriz, başarıya götürecek olan hedeflerimize daha çabuk ulaşırız, hobilerimize zaman ayırabiliriz, çalışma yöntemlerimiz daha düzenli olur ve sorumluluklarımızı daha iyi paylaşırız. Zamanımızı iyi yönetmemizle ilgili güzel bir hikayeyi sizinle paylaşmak istiyorum.

Öğretmen öğrencilerine, "hadi, küçük bir sınav yapalım" der. Masanın üzerine kocaman bir kavanoz koyar. Sonra bir torbadan irice kaya parçaları çıkarır, dikkatlice üst üste koyarak kavanozun içine yerleştirir. Kavanozda taş parçaları için yer kalmayınca öğrencilerine sorar. "Kavanoz doldu mu?" Sınıftaki öğrenciler, "Evet, doldu" yanıtını verir. "Demek doldu" der öğretmen. Hemen eğilip bir kova küçük çakıl taşı çıkartır. Kavanoza döker, kavanozu eline alıp sallar, küçük parçalar büyük taşların sağına soluna yerleşir. Yeniden sorar öğrencilerine, "Kavanoz doldu mu?" Sanıldığı kadar basit olmadığını düşünen öğrenciler, "Hayır, tam da dolmuş sayılmaz" derler. "Aferin" der öğretmen. Bu kez bir kova dolusu kum çıkartır ve doluncaya kadar döker. Tekrar sorar, "Kavanoz doldu mu?",  "Hayır dolmadı" der öğrenciler. Öğretmen bu kez de bir sürahi su çıkarıp kavanozun içine dökmeye başlar. Sorar, "bu gördüklerinizden ne çıkarttınız?" Bir öğrenci, "günlük iş programımız ne kadar dolu olursa olsun, her zaman yeni işler için zaman bulabiliriz." "Hayır" der öğretmen. "Çıkartılması gereken ders şu;  eğer büyük taş parçalarını baştan kavanoza koymazsanız, daha sonra asla koyamazsınız."

Hayatta bütün başarılarımı her zaman ve her işte bir çeyrek saat önce harekete geçmeme borçluyum. Oscar WILDE

Sevgilerimle.